วิชาชีพครูนั้นต้องเป็นผู้ที่มี
ความประพฤติที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาเป็นอย่างดี
นอกจากนั้นต้องเป็นผู้ที่ใฝ่รู้ใฝ่เรียนอยู่เสมอ
และมีใจรักที่จะประกอบอาชีพครูด้วย
เนื่องจากผู้ที่เรียนในสาขาวิชาชีพครูนั้นต้องตระหนักว่าเมื่อเรียนจบออกไป
แล้วจะต้องประกอบอาชีพครูที่มีคุณภาพ เพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาของ
ประเทศไทยให้สูงขึ้น
ดังนั้นภารกิจของครูจึงไม่ได้มุ่งเน้นที่จะสอนเนื้อหาเพียงอย่างเดียวแต่ยัง
จะต้องอบรมสั่งสอนให้ศิษย์เป็นคนดีอีกด้วย
ดังนั้นหากครูสอนให้เด็กเป็นคนเก่งหรือสอบเข้าศึกษาต่อในสถาบันการศึกษาดังๆ ได้ แต่ถ้าหากเด็กคนนั้นไม่สามารถเป็นคนดีที่ตระหนักถึงความดี
ความชั่ว สิ่งถูก สิ่งผิดได้
ถือว่าครูคนนั้นไม่ประสบความสำเร็จในการประกอบวิชาชีพครู
อย่างที่บอกว่าการเป็นครูนั้นไม่ใช่เรื่องที่ง่าย
ยิ่งเป็นครูที่ดียิ่งเป็นเรื่องที่ยากมากสำหรับคนในปัจจุบัน
ฉันคิดไว้เสมอว่าวันใดที่ได้เป็นครูสิ่งหนึ่งที่จะใช้เป็นหลักยึดในการปฏิบัติตน
คือ จรรยาบรรณวิชาชีพครูทั้ง ๕ ด้าน ดังนี้
จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ ต้องรัก ศรัทรา ซื่อสัตย์สุจริต
และรับผิดชอบต่อวิชาชีพ
จรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ ต้องรัก เมตตา เอาใจใส่ ช่วยเหลือ
ให้กำลังใจแก่ศิษย์ ปฏิบัติตนให้เป็นแบบอย่างที่ดีทั้งกาย วาจา ใจ และส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้
ทักษะและนิสัยที่ถูกต้องดีมากแก่ศิษย์และผู้รับบริการ
จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมประกอบวิชาชีพ ต้องพึ่งพาช่วยเหลือเกื้อกูลซึ้งกันและกันอย่างสร้างสรรค์
โดยยึดมั่นในระบบคุณธรรม สร้างความสามัคคีในหมู่คณะ
จรรยาบรรณต่อสังคม พึ่งประพฤติปฏิบัติเป็นผู้นำในการอนุรักษ์และพัฒนาเศรษฐกิจ
สังคม ศาสนา ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปัญญา สิ่งแวดล้อม รักษาผลประโยชน์ของส่วนรวม
และยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตรอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
